مدل سناریویی کفایت و هدف‌گیری یارانه

شاخص حمایت مؤثر در این مدل متغیری ساختگی با مبنای ۱۰۰ است و مبلغ واقعی یارانه یا نرخ فقر نیست.
هدف، نشان دادن جهت احتمالی اثر تورم، مبلغ و کیفیت هدف‌گیری بر قدرت حمایتی برنامه است. برای استفاده تصمیمی، این بخش باید با سه سؤال همراه باشد: چه گروهی هدف است، چه نتیجه‌ای قرار است تغییر کند و هزینه هر واحد نتیجه چقدر است؟ صرف افزایش تعداد پرداخت یا بودجه بدون تعریف نتیجه، ارزیابی را به سنجش فعالیت محدود می‌کند. DSS باید از ابتدا شاخص نتیجه، تاریخ بازبینی و ریسک‌های خطای شناسایی یا فرسایش قدرت خرید را ثبت کند.

اگر مبلغ اسمی ثابت بماند و قیمت سبد ضروری افزایش یابد، قدرت خرید حمایت کاهش پیدا می‌کند. سناریوی تورم بالا این فرسایش را به شکل نمادین نشان می‌دهد. برای محاسبه واقعی باید سبد و منبع قیمت مشخص شوند.
برای استفاده تصمیمی، این بخش باید با سه سؤال همراه باشد: چه گروهی هدف است، چه نتیجه‌ای قرار است تغییر کند و هزینه هر واحد نتیجه چقدر است؟ صرف افزایش تعداد پرداخت یا بودجه بدون تعریف نتیجه، ارزیابی را به سنجش فعالیت محدود می‌کند. DSS باید از ابتدا شاخص نتیجه، تاریخ بازبینی و ریسک‌های خطای شناسایی یا فرسایش قدرت خرید را ثبت کند.

افزایش مبلغ اسمی می‌تواند بخشی از افت قدرت خرید را جبران کند، ولی پایداری منبع مالی اهمیت دارد. اگر تأمین مالی اثر تورمی ایجاد کند، بخشی از منفعت ممکن است در طول زمان خنثی شود. برای استفاده تصمیمی، این بخش باید با سه سؤال همراه باشد: چه گروهی هدف است، چه نتیجه‌ای قرار است تغییر کند و هزینه هر واحد نتیجه چقدر است؟ صرف افزایش تعداد پرداخت یا بودجه بدون تعریف نتیجه، ارزیابی را به سنجش فعالیت محدود می‌کند. DSS باید از ابتدا شاخص نتیجه، تاریخ بازبینی و ریسک‌های خطای شناسایی یا فرسایش قدرت خرید را ثبت کند.

کاهش خطای ورود و حذف می‌تواند منابع را به گروه‌های نیازمندتر متمرکز کند و اثر هر واحد بودجه را افزایش دهد. در عمل کیفیت داده و سازوکار اعتراض تعیین‌کننده موفقیت است.
برای استفاده تصمیمی، این بخش باید با سه سؤال همراه باشد: چه گروهی هدف است، چه نتیجه‌ای قرار است تغییر کند و هزینه هر واحد نتیجه چقدر است؟ صرف افزایش تعداد پرداخت یا بودجه بدون تعریف نتیجه، ارزیابی را به سنجش فعالیت محدود می‌کند. DSS باید از ابتدا شاخص نتیجه، تاریخ بازبینی و ریسک‌های خطای شناسایی یا فرسایش قدرت خرید را ثبت کند.

مدل به تصمیم‌گیر اجازه می‌دهد سناریوهای مبلغ، تورم و هدف‌گیری را در یک قاب مقایسه کند.  فاصله خطوط برآورد رسمی نیست؛ تنها ابزار ساختاردهی بحث و تعیین داده موردنیاز است. برای استفاده تصمیمی، این بخش باید با سه سؤال همراه باشد: چه گروهی هدف است، چه نتیجه‌ای قرار است تغییر کند و هزینه هر واحد نتیجه چقدر است؟ صرف افزایش تعداد پرداخت یا بودجه بدون تعریف نتیجه، ارزیابی را به سنجش فعالیت محدود می‌کند. DSS باید از ابتدا شاخص نتیجه، تاریخ بازبینی و ریسک‌های خطای شناسایی یا فرسایش قدرت خرید را ثبت کند.